این‌جا مرکز آموزشی نمبر ۳ بنیاد خیریه نوربیگ است؛ جایی که سالیان دراز، نه صدای درس و آموزش زبان انگلیسی در آن طنین‌انداز بود و نه آسایش، مهمان زندگی مردمش. این‌جا از دورافتاده‌ترین و محروم‌ترین نقاطی است که رنج، سال‌ها همدم مردمانش بوده است.
مردمانی که در این تصویر می‌بینید، بیشترِ روز را در کارهای سخت و طاقت‌فرسا سپری می‌کنند. آنان نان را به دشواری از دل سنگ بیرون می‌کشند؛ اما هرگاه فرصتی هرچند کوتاه بیابند، با شوقی وصف‌ناشدنی راهی صنف می‌شوند؛ زیرا به این باور رسیده‌اند که یگانه راه رهایی از محرومیت و ساختن آینده‌ای روشن، از مسیر آگاهی، آموزش و یادگیری می‌گذرد.
برای آنان، هر قدم به سوی صنف، تنها رفتن به یک کلاس درس نیست؛ بلکه گامی است برای عبور از مرزهای فقر، نادانی و محدودیت. آنان ایمان دارند که سرنوشت را می‌توان با دانایی از نو نوشت و آینده را با نور دانش روشن کرد.
در مرکز آموزشی نمبر ۳ بنیاد خیریه نوربیگ، آموزش تنها انتقال دانش نیست؛ این‌جا امید جان می‌گیرد، رؤیاها دوباره متولد می‌شوند و انسان می‌آموزد که هیچ تاریکی، ماندگارتر از نوری نیست که در ذهن و اندیشه‌ی آدمی روشن شود.